فرمول محاسبه
(روزهای غیبتروزهای کاری برنامه ریزی شده)×۱۰۰
مشخصات اندازه‌گیری
- واحد اندازه‌گیری
- ٪
- تناوب اندازه‌گیری
- ماهانه
- تناوب گزارش‌دهی
- ماهانه، فصلی
- نوع شاخص
- پیشرو
توضیحات
غیبت بالا معمولاً نشانه یک مشکل پنهان است؛ از فشار کاری و نارضایتی از سرپرست گرفته تا شرایط نامناسب محیط کار. این شاخص از آن جهت اهمیت دارد که معمولاً قبل از بالا رفتن نرخ خروج تغییر می‌کند و می‌تواند زودتر هشدار بدهد. در محاسبه فقط غیبت‌های برنامه‌ریزی‌نشده مثل استعلاجی و غیبت بدون اطلاع را حساب کنید و مرخصی استحقاقی تأییدشده را کنار بگذارید. مقایسه واحدها با هم و بررسی روزهای پرتکرار، مثلاً روزهای قبل و بعد از تعطیلات، اطلاعات مفیدتری از عدد کلی سازمان می‌دهد.
پرسش‌های کلیدی عملکرد
چه مقدار از ظرفیت کاری سازمان به خاطر غیبت از دست می‌رود؟
غیبت در کدام واحد، شیفت یا گروه شغلی بیشتر است؟
آیا الگوی تکرارشونده‌ای در روزها یا ماه‌های خاص دیده می‌شود؟
مثال‌های محاسباتی
شرکتی با ۱۲۰ نفر پرسنل در ماهی با ۲۵ روز کاری، ۳٬۰۰۰ نفرروز کار برنامه‌ریزی‌شده دارد. اگر مجموع غیبت‌های آن ماه ۹۶ نفرروز باشد، طبق فرمول (روزهای غیبتروزهای کاری برنامه ریزی شده)×۱۰۰ نرخ غیبت (۹۶۳۰۰۰)×۱۰۰=۳.۲ ٪نیازمند توجه خواهد بود.
خطاهای رایج در تفسیر شاخص
- حساب کردن مرخصی استحقاقی و تعطیلات رسمی به عنوان غیبت.
- ثبت نشدن تأخیرها و غیبت‌های ساعتی که روی هم عدد قابل توجهی می‌شوند.
- نگاه کردن به میانگین کل سازمان و ندیدن واحدهایی که وضعیت بحرانی دارند.
- مقایسه ماه‌هایی که تعداد روز کاری متفاوتی دارند بدون توجه به این تفاوت.